Pozivajući se na stav XI.2 Zaključaka Konferencije za implementaciju mira održane u Bonu 9. i 10. decembra 1997. godine, u kojem je Vijeće za implementaciju mira pozdravilo namjeru visokog predstavnika da iskoristi svoj konačni autoritet za tumačenje Sporazuma o civilnoj provedbi Mirovnog ugovora, kako bi olakšao rješavanje bilo kojih poteškoća kao što je gore rečeno „donošenjem obavezujućih odluka kakogod on ocijeni da je neophodno” o određenim pitanjima, uključujući i (prema tački (c) stava XI.2) „mjere kojima se osigurava implementacija Mirovnog sporazuma na cijeloj teritoriji Bosne i Hercegovine i njenih entiteta”;

Imajući u vidu Odluku visokog predstavnika od 28. januara 2004. godine br. 183/04 kojom je proglašen Statut Grada Mostara (“Gradski službeni glasnik Grada Mostara” br. 4/04);

Smatrajući da se spomenutim Statutom, skupa sa amandmanima na Ustav Federacije Bosne i Hercegovine, Ustav Hercegovačko-neretvanskog kantona i Izborni zakon Bosne i Hercegovine, obezbjeđuje zakonski okvir kojim se učvršćuje administrativno, funkcionalno i pravno jedinstvo Grada Mostara na način koji se unapređuje efikasnost u pružanju usluga, garantira uživanje osnovnih prava svih građana, omogućava uživanje zajedničkih prava konstitutivnih naroda i sprečava dominacija jednog dijela stanovništva Mostara;

Zapažajući da je Ustavni sud Federacije Bosne i Hercegovine (u daljem tekstu: Ustavni sud FBIH), odlučujući po zahtjevu premijera Hercegovačko-neretvanskog kantona za ocjenu ustavnosti određenih odredbi Statuta Grada Mostara, na sjednici održanoj o predmetu br. U-31/06 (“Službene novine Federacije Bosne i Hercegovine” br. 31/07 od 9. maja 2007. godine) utvrdio da su stavovi 1 i 3 člana 44. Statuta Grada Mostara u nesuglasnosti sa Ustavom Federacije Bosne i Hercegovine, te da su član 16, član 17, stavovi 1 i 2, članovi 23 i 24, član 38, stav 1 i član 44, stavovi 2, 4, 5 i 6 suglasni sa Ustavom Federacije Bosne i Hercegovine;

Tumačeći, kao konačni autoritet u zemlji prema članu V Aneksa 10 Općeg okvirnog sporazuma za mir u Bosni i Hercegovini, da je Bosna i Hercegovina obavezna priznati imunitete visokom predstavniku te da akti visokog predstavnika ne mogu biti naknadno kontrolisani od strane bilo kojeg organa vlasti u Bosni i Hercegovini, osim ako visoki predstavnik ne pristane na takvu kontrolu;

Imajući u vidu teoriju funkcionalne dualnosti koju je razvio Ustavni sud Bosne i Hercegovine u svojoj Odluci U-9/00 od 3. novembra 2000. godine, u kojoj je Sud izrazio mišljenje da akti visokog predstavnika, kada visoki predstavnik djeluje supstituirajući domaće vlasti, mogu biti predmetom kontrole Ustavnog suda utoliko ukoliko bi ovi akti inače bili podložni kontroli po domaćem pravu, dok ovlasti koje se vrše isključivo prema Aneksu 10 ne mogu biti podložne takvoj kontroli;

Podsjećajući da je visoki predstavnik već ranije, na osnovu svojih ovlasti koje proizilaze iz Aneksa 10 Općeg okvirnog sporazuma za mir u Bosni i Hercegovini, odlučio da pristane na kontrolu nekih od njegovih akata u okviru gore spomenute domaće teorije o funkcionalnoj dualnosti;

Imajući u vidu da je visoki predstavnik, u pogledu predmetnog slučaja, pristao na to da Ustavni sud FBIH ocjenjuje ustavnost njegove Odluke kojom se proglašava Statut Grada Mostara te da je u skladu s tim 23. februara 2007. godine poslao Ustavnom sudu FBIH pisana zapažanja s ciljem pružanja pomoći Sudu u njegovoj ocjeni predmeta br. U-31/06;

Zapažajući da je dio presude Suda u predmetu br. U-31/06 u vezi sa članom 44, stavovi 1 i 3 Statuta Grada Mostara bio u potpunosti zasnovan na Amandmanu CI na Ustav Federacije Bosne i Hercegovine kojim je dodat, između ostalog, novi član VI.C stav 7 na spomenuti Ustav;

Nadalje zapažajući da spomenuti Amandman na Ustav Federacije Bosne i Hercegovine predstavlja sastavni dio Odluke visokog predstavnika kojom se proglašavaju izmjene i dopune Ustava Federacije Bosne i Hercegovine od 28. januara 2004. godine, koja je objavljena u “Službenim novinama Federacije Bosne i Hercegovine” br. 9/04 od 16. februara 2004. godine;

Žaleći zbog nedosljednosti koja je pronađena poređenjem zvanične verzije teksta na engleskom jeziku Odluke visokog predstavnika kojom se proglašavaju izmjene i dopune Ustava Federacije Bosne i Hercegovine, koju je visoki predstavnik potpisao 28. januara 2004. godine, sa prevedenom verzijom koja je objavljena u “Službenim novinama Federacije Bosne i Hercegovine” br. 9/04 of 16. februara 2004. godine;

Zapažajući da amandmani doneseni spomenutom Odlukom visokog predstavnika još uvijek nisu usvojeni od strane Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine;

S obzirom da, do usvajanja amandmana donesenih spomenutom Odlukom od strane Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine, zvanična verzija na engleskom jeziku koju je potpisao visoki predstavnik ima prednost u odnosu na prevedenu verziju;

Uzevši u obzir i razmotrivši sve navedeno, svjestan potrebe da se ispravi tehnička greška u prijevodu i spreman da provede odluku Ustavnog suda FBIH, visoki predstavnik donosi sljedeću:

ODLUKU

Kojom se ispravlja prijevod zvanične Odluke visokog predstavnika kojom se proglašavaju izmjene i dopune Ustava Federacije Bosne i Hercegovine

Član 1.

U članu VI.C, stav 7 Ustava Federacije Bosne i Hercegovine, prva rečenica koja glasi: “Svaki građanin Bosne i Hercegovine koji ispunjava uslove za glasanje u Gradu Mostaru može biti izabran za gradonačelnika Grada Mostara”, zamjenjuje se sljedećom rečenicom: “Samo vijećnici izabrani u Gradsko vijeće mogu biti birani za gradonačelnika Grada Mostara”.

Član 2.

Radi otklanjanja sumnje, ovim se izričito izjavljuje i ukazuje da se smatra da je ispravljena odredba spomenuta u članu 1. ove Odluke na snazi od 15. marta 2004. godine.  

Član 3.

Radi otklanjanja sumnje, ovim se izričito ukazuje da je Parlament Federacije Bosne i Hercegovine dužan, prilikom usvajanja amandmana proglašenih Odlukom visokog predstavnika kojom se proglašavaju izmjene i dopune Ustava Federacije Bosne i Hercegovine, koju je potpisao visoki predstavnik 28. januara 2004. godine, usvojiti tekst spomenutih amandmana u obliku u kojem je ispravljen ovom Odlukom.

Član 4.

Ova odluka stupa na snagu bez odlaganja i objaviće se u “Službenim novinama Federacije Bosne i Hercegovine”.