Koristeći seovlaštenjima koja su mi data članom V Aneksa 10 (Sporazuma o implementaciji civilnog dijela Mirovnog ugovora) Općeg okvirnog sporazuma za mir u Bosni i Hercegovini, prema kojem je Visoki predstavnik konačni autoritet u zemlji u pogledu tumačenja navedenog Mirovnog ugovora u provedbi civilnog dijela Sporazuma; i posebno uzevši u obzir član II 1. (d) istog Sporazuma prema kojem Visoki predstavnik “pruža pomoć, kada to ocijeni neophodnim, u iznalaženju rješenja za sve probleme koji se pojave u vezi sa civilnom implementacijom”;

Pozivajući sena stav XI 2 Zaključaka Vijeća za implementaciju mira koje se sastalo u  Bonu 9. i 10. decembra 1997. godine, u kojem je Vijeće za implementaciju pozdravilo namjeru Visokog predstavnika da iskoristi svoj konačni autoritet u zemlji u pogledu tumačenja Sporazuma o civilnoj implementaciji Mirovnog ugovora da bi pomogao u iznalaženju rješenja za probleme, kako je prethodno rečeno, “donošenjem obavezujućih odluka, kada to bude smatrao neophodnim,” u vezi sa određenim pitanjima, uključujući (u skladu sa podstavom (c) ovog stava) i “druge mjere u svrhu osiguranja implementacije Mirovnog sporazuma na čitavoj teritoriji Bosne i Hercegovine i njenih entiteta”;

Imajući u vidu zahtjeve iz Deklaracije koju je Vijeće za implementaciju mira donijelo 9. juna 1998. god. u Luksemburgu, u kojima se strane upozoravaju na značaj Javnog radio-televizijskog sistema u Bosni i Hercegovini te se apelira na njih da, u svrhu ostvarenja tog cilja, sarađuju sa Visokim predstavnikom u restruktuiranju Radio-televizije Bosne i Hercegovine;

Konstatirajući da je od svog osnivanja, Vijeće za implementaciju mira konstantno zahtijevalo da se izrade i usvoje zakoni i propisi, kojima se uređuju mediji, a koji su u potpunosti dosljedni relevantnim međunarodnim sporazumima, te pozivajući se nadalje na činjenicu da je Vijeće za implementaciju mira definiralo zahtjeve vezane za ove zakone u Madridskoj deklaraciji, donesenoj 16. decembra 1998. god., u kojoj je izričito zatražilo usvajanje zakona u oba entiteta koji utjelovljuju principe uredničke nezavisnosti, vjerske tolerancije i finansijske transparentnosti u svim medijima koji se finansiraju javnim sredstvima;

Pozivajućise na činjenicu da je u skladu sa gore pomenutim zahtjevima, te zbog neuspjeha lokalnih organa vlasti da postignu napredak u izradi odgovarajućeg zakona o javnom emitiranju, Visoki predstavnik 30. jula 1999. god. donio Odluku o restruktuiranju Javnog radio-televizijskog sistema u Bosni i Hercegovini kojom se uspostavlja javni radio-televizijski sistem i dva od tri javna emitera koji predstavljaju sastavne dijelove istog, odnosno Javni radio-televizijski servis Bosne i Hercegovine i Radio-televizija Federacije Bosne i Hercegovine, i kojom se proglašava Zakon o Radio-televiziji Federacije Bosne i Hercegovine;

Pozivajući se nadalje na činjenicu da je pomenutom Odlukom Radio-televizija Republike Srpske priznata za javnog emitera za Republiku Srpsku;

Konstatirajući da je u pomenutoj Odluci, Visoki predstavnik zahtijevao od Narodne skupštine Republike Srpske da usvoji tekst zakona o javnom emitiranju koji joj je uputila Vlada Republike Srpske  i koji poštuje međunarodno priznate standarde javnog emitiranja;

Podsjećajući da je Vijeće za implementaciju mira, u svojoj Deklaraciji koju je donijelo u Briselu 23. i 24. maja 2000. god., naglasilo potrebu da građani budu dobro informirani kako bi bili aktivni učesnici u izgradnji svoje zemlje, te da je postavilo zahtjev za uspostavljanjem sektora javnog emitiranja uz snažnu i održivu konkurenciju što će pomoći da se osigura pravo građana da budu informirani te pružiti poticaj javnoj debati i kulturi gdje je javno mnijenje u službi kontrole i balansiranja institucija;

Konstatirajući da je zbog neuspjeha strana da ispune svoje obaveze u vezi sa izradom i usvajanjem odgovarajućih zakona o javnom emitiranju, iako su se iste saglasile da će to uraditi, Visoki predstavnik nastavio sa procesom restruktuiranja tako što je 23. oktobra 2000. god. donio Drugu odluku o restruktuiranju Javnog radio-televizijskog sistema u Bosni i Hercegovini;

Uzimajući u obzir da je Upravni odbor Vijeća za implementaciju mira u svom Kominikeu od 30. oktobra 2001. god., potvrdio da početak rada Radio-televizije Federacije predstavlja važan korak u provođenju Druge odluke Visokog predstavnika o restruktuiranju Javnog radio-televizijskog sistema u Bosni i Hercegovini koja se odnosi na uspostavljanje javnog radio-televizijskog servisa na državnom nivou za sve građane Bosne i Hercegovine;

Nadalje uzimajući u obzir da je Upravni odbor Vijeća za implementaciju mira u svom Kominikeu od 7. maja 2002. god., ponovio svoju podršku strategiji Visokog predstavnika za restruktuiranje javnog radio-televizijskog sistema koja je usmjerena na uspostavljanje sistema javnog emitiranja na državnom nivou za sve građane Bosne i Hercegovine. Upravni odbor je potvrdio potrebu donošenja efikasnih zakona kako bi se javni radio-televizijski sistem učinio nezavisnim i održivim u skladu sa standardima Vijeća Evrope, konstatirajući da je ovo također jedan od ključnih zahtjeva iz Smjernica (Road Map) Evropske unije;

Pozivajući se na činjenicu iz istog tog Komunikea da je Upravni odbor Vijeća za implementaciju mira također konstatirao da je Alijansa za promjene iskazala svoju podršku za postojeći nacrt zakona o javnom emitiranju, te da je dalo preporuku Visokom predstavniku i Vijeću ministara Bosne i Hercegovine da ulože krajnje napore kako bi osigurali da se zakon o javnom emitiranju provede što je moguće prije u skladu sa evropskim standardima;

Pozivajući se na sljedeći napredak koji su postigli organi vlasti Republike Srpske u vezi sa izradom i usvajanjem zakona o javnom emitiranju:

U skladu sa gore pomenutim zahtjevima, Vlada Republike Srpske je 13. februara 1998. god. potpisala sporazum kojim je uveden niz privremenih aranžmana za restruktuiranje Srpske radio-televizije u skladu sa evropskim standardima javnog emitiranja;

31. avgusta 1999. god., Visoki predstavnik je donio Odluku o izmjenama i dopunama Zakona o Radio-televiziji Republike Srpske ( ranije Srpska radio-televizija);

Tokom ljeta 2001. godine, zajednička radna grupa u čijem su sastavu bili članovi Vlade Republike Srpske, Upravnog odbora Radio-televizije Republike Srpske i Ureda Visokog predstavnika, izradila je novi nacrt zakona o Radio-televiziji Republike Srpske, u skladu sa evropskim standardima o javnom emitiranju;

U februaru 2002. god., Vlada Republike Srpske zamijenila je ovaj nacrt o kojem je postignut konsenzus verzijom koja nije u skladu sa evropskim standardima, te je nakon usvajanja ove verzije, istu uputila Narodnoj skupštini Republike Srpske na razmatranje, uprkos zahtjevima Visokog predstavnika da to ne uradi;

Nakon javne rasprave o ovom zakonu, Komisija za ustavna pitanja Narodne skupštine Republike Srpske je potvrdila da određena rješenja u ovom nacrtu zakona o Radio-televiziji Republike Srpske prijete da ugroze vitalne interese Bošnjaka i Hrvata, te je ovaj nacrt zakona uputila Uredu Visokog predstavnika da o istom donese odluku;

Konstatirajući da Javni radio-televizijski sistem funkcionira kao cjelovit sistem, sa zakonima o Radio-televiziji Federacije Bosne i Hercegovine i Radio-televiziji Republike Srpske koji funkcioniraju u skladu sa Zakonom o osnovama Javnog radio-televizijskog sistema i o Javnom radio-televizijskom servisu Bosne i Hercegovine;

Uzimajući u obzir i imajući u vidu sve prethodno pomenute stvari, donosim sljedeću:

ODLUKU

1.         Kojom se proglašava Zakon o Radio-televiziji Republike Srpske, kao što je navedeno u daljem tekstu.

2.         Zakon o Radio-televiziji Republike Srpske koji se proglašava ovom Odlukom zamjenjuje postojeći zakon istog imena (Službeni glasnik Republike Srpske 23/99).

3.         Ukoliko ova Odluka ili Zakon koji se njome donosi ne utvrđuju drugačije, prethodne odluke Visokog predstavnika koje se odnose na oblast medija i dalje ostaju na snazi osim ili u slučaju da Visoki predstavnik odluči drugačije.

4.         Zakon koji slijedi stupa na snagu u skladu sa članom 60. istog ali na privremenom osnovu dok Narodna skupština Republike Srpske ne usvoji isti zakon u odgovarajućem obliku, bez izmjena i dopuna i bez postavljanja bilo kakvih uslova.

5.         Ova Odluka odmah stupa na snagu i bit će odmah objavljena u Službenom glasniku Bosne i Hercegovine i Službenom glasniku Republike Srpske.

Sarajevo, 23. maj 2002. god. 

Wolfgang Petritsch

Visoki predstavnik